|
Drapieżnictwo polega na chwytaniu, zabijaniu i zjadaniu osobników jednego gatunku przez osobniki innego gatunku. Drapieżnik usuwa ofiarę z populacji. Ekologiczne znaczenie drapieżnictwa polega tym, że może być ono czynnikiem ograniczającym rozmieszczenie lub liczebność ofiar, wpływa na kształtowanie się struktury gatunkowej oraz jest siłą selekcyjną prowadzącą do powstania wielu przystosowań zarówno drapieżców jak i ofiar. Drapieżnik dąży do zdobycia jak największej ilości pokarmu, stąd dobór naturalny podnosi jego sprawność w poszukiwaniu i pożeraniu ofiar. W podobny sposób dobór sprzyja ofiarom. Drapieżca zjadający wiele różnych pokarmów zwykle pomaga w utrzymaniu równowagi ekosystemu, zjadając to co można najłatwiej zdobyć, innym słowy zmniejsza liczebność populacji najbardziej rozmnożonych, natomiast oszczędza te, które są mniej liczne. Populacja drapieżcy wszechstronnego także jest stabilna, gdyż załamanie się jednego źródła pokarmu wynagradza obfitość wielu innych. Przykładem jest tutaj lis, który potrafi żywić się bardzo rozmaitym pokarmem: kilkutygodniową sarną, zającem, kurą, gęsią, poluje na wszystkie gatunki myszy i norników. Ewolucyjnymi konsekwencjami drapieżnictwa mogą być:
- Mechanizmy ucieczki przed drapieżcą i uniknięcie go
- Wysyłanie sygnałów chemicznych
- Wytwarzanie struktur obronnych
- Adaptacja behawioralna
Te dwie siły selekcyjne oddziałują w przeciwnych kierunkach -> koewolucja. Przykłady drapieżnictwa: - pijawka ślimacza pożera świeżo wylęgłe błotniarki,
- dafnie zjadają sinice nitkowate
Zacytuj ten artykuł na swojej stronie | Odsłon: 2764
Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6 Polska adaptacja JoomlaPL.com Team AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com All right reserved |